نوشته شده توسط مدیر سایت دسته: مقالات روانشناسی
نمایش از 01 آذر 1391 بازدید: 3831
پرینت

همه انسانها تلاش می کنند تا در محیط های اجتماعی روابط مطلوب و مناسبی برقرار نمایند؛ چرا که بسیاری از نیازهای ما در این روابط ارضا می شود. در منابع علمی مباحث گوناگونی در مورد روابط اجتماعی ارائه شده اند؛ اما در این جا سعی داریم معیاری از رشد اجتماعی را ارائه دهیم تا به تناسب نیاز خود، با شناخت و بررسی این ویژگیها رشد اجتماعی مطلوب را کسب کرده و در سایه آن به بهبود روابط خویش کمک نماییم.

O        مستقل عمل کنیم و مستقلانه تصمیم بگیریم. هر چند که لازمه تصمیم گیری عاقلانه مشورت کردن با افراد آگاه و خیر خواه است، اما اتخاذ تصمیم نهایی توسط خود ما باعث می شود تا عواقب آن را هم پذیرا باشیم.

 

O        در جهت حفظ سلامتی (جسمانی و روانی) خود بکوشیم و در فعالیتهای گروهی نیز شرکت کنیم، روابط را برقرار کرده، آنها را پیگیری نماییم.

O        از پذیرش مسئولیت لذت ببریم و سعی کنیم آنچه پذیرفته ایم را به نحو احسن انجام دهیم و با این کار اعتماد به نفس خود را بهبود بخشیم.

O        قدرت پیش بینی و آینده نگری داشته باشیم (در تصمیم گیری ها، انتخاب دوستان، رفع و حل مشکلات و راههای رسیدن به اهداف).

O        از افراط و تفریط در هر زمینه ای اجتناب کنیم (چه در مسایل مادی و چه در برقراری روابط).

O        در امور روزمره آسان گیر باشیم و در مسایل اساسی زندگی، موضعی مثبت، جدی و خوش بینانه داشته باشیم.

O        روش برخورد را بیاموزیم. یاد بگیریم چگونه با کسانی که دوست دارم یا نداریم برخورد سالم و مناسب داشته باشیم و چگونه "نه" بگوییم.

O        خود را آنگونه که هستیم بشناسیم، باور کنیم و در بر خورد با دیگران ابراز کنیم.

O        دیگران را آنگونه که هستند بپذیریم، نه آنگونه که دوست داریم باشند.به این ترتیب توقعاتی واقع بینانه تر و روابطی موفق تر خواهیم داشت.

O        قضاوتهایمان درباره افراد، صرفا متکی به خصوصیات فردی خود آنها باشد؛ نه آنچه در مورد آنها شنیده ایم.

O        توجه و تاکید دیگران را با کسب امتیازات واقعی بدست آوریم. انتقادها را به صورت سازنده، با ملایمت و غیر مستقیم ارائه کنیم. خود نیز انتقادپذیر باشیم و در جهت اصلاح خود برآییم.

O        اجازه ندهیم که کمبودها رفتار مان را از مسیر انسانی خارج کنند و فعالانه به کسب ارزش های والای انسانی بپردازیم.

O        از خود و دیگران توقع مطلق نداشته باشیم و درصدی از خطا و اشتباه را جایز بدانیم.

O        در روابط اجتماعی از شیوه های مختلف بیان (کلام، ایما، حالات، لحن گفتار و ...) به طور مناسب و موثر استفاده کنیم.

O        خواستها و تمایلات خویش و ویژگی های افراد و گروههای مورد نظرمان را بشناسیم و معیارهای خویش را معین کنیم تا در موقع عمل بتوانیم با تکیه به این شناخت، به گونه ای موثر و مناسب عمل کنیم.

O        به همکاری هوشمندانه با همگنان بپردازیم نه رقابت و ستیز با افراد.

O        با خوش بینی و مثبت نگری، از شکستها تجربه بگیریم و برای کسب موفقیت های آتی از آنها استفاده کنیم. 

جدیدترین مطالب

پربازدیدترین مطالب

درباره ما

روش انرژی درمانی اسلامی از سال 1355 توسط اساتید مجربی چون جناب آقای محمدعلی قانع و سیدعلی حسینی طباطبائی ابداع و با بهره گیری از علوم اسلامی، علوم غریبه، عرفان عملی و علوم روز متافیزیکی و فیزیکی ، به سبکی تبدیل شد که آن را انرژی درمانی عنقاء می نامیم. در حال حاضر تنها مدرس این سبک از انرژی درمانی استاد علیرضا ریاضی می باشد.